شمعدانی

این گیاه سر سخت که انواع آن رنگ‌های بسیار متنوعی دارند، در تمام طول تابستان گل دارد. شمعدانی به دلیل گل‌های پر و زیبایش محبوب ما می‌باشد. تنوع شمعدانی‌ها به گونه ایست که می‌توان برای هر باغچه‌ای با توجه به موقعیتش یک شمعدانی مناسب یافت، به عنوان مثال برای باغچه کوچک، بزرگ، خشک، مرطوب و حتی سایه، انواع مختلفی از آن وجود دارد که در کنار گیاهان دیگر هم، ترکیبات زیبایی به وجود می‌آورند. این گیاه مقاومت لازم برای جابجایی از باغچه به درون گلدان و همچنین دمای پایین را دارد.


راهنمای پرورش این گیاه

گیاه شمعدانی در انواع خاک‌ها به خوبی رشد می‌کند، مگر مواردی که خیلی مرطوب باشند. اگرچه بیشتر انواع این گیاه در آفتاب مستقیم ویا در نیمه سایه به خوبی رشد می‌کنند ولی برخی انواع آن (Geranium Phaeum و Geranium Nodosum) در سایه کامل رشد بهینه می‌کنند. بهترین دما برای این نوع گیاه دمای زیر ۲۱ درجه سانتی گراد می‌باشد. شمعدانی حدوداً ۱۸ ماه زندگی می‌کند، اگر در دوره زمستان آن را به درون منزل منتقل کنید، و در یک محیط خنک ولی در معرض نور آفتاب قرار دهید، گل می‌دهد، ولی نه به آن اندازه که در تابستان پر گل بوده است. نگهداری این گیاه در زمستان مشکل‌تر می‌باشد، به عنوان مثال لازم است به آن کمتر آب بدهید (خاک نیمه خشک) و آن را تا ۱/۳ هرس کنید و ماهی یک بار کود دهی کنید.

خرید و کاشت گیاه

زمان خرید شمعدانی دقت کنید که یک گیاه پر برگ را که جوانه‌های زیادی دارد، انتخاب کنید. بهترین زمان کاشت این گیاه در بهار و پاییز می‌باشد، ولی در هر زمان دیگری نیز می‌توان آن را کاشت. اگرچه می‌توان آن را از طریق قلمه زدن و یا با کاشت تخم تکثیر کرد، ولی اغلب علاقمند هستند یک گلدان آمادۀ آن را تهیه کرده و از آن مراقبت نمایند.

موارد مرتبط

با وجود طیف رنگی متنوع این نوع گیاه که شامل رنگ‌هایی مثل آبی، صورتی، قرمز، زرشکی و سفید می‌باشد، در ترکیب با گیاهان دیگر هیچ مشکلی نخواهیم داشت. از ویژگی‌های مفید دیگر این گیاه گل‌های فراوانی است که حتی در سایۀ کامل هم رشد می‌کنند. از بهترین انواع آن می‌توان از گرانیم مکرورهیزم (Geranium Macrorrhizum) نام برد، که با گسترش ساقه‌های درونیش باعث می‌شود روی سطح خاک به طور کامل پخش شده و سطح خاک را برای رشد اکثر علف‌های هرز نفوذ ناپذیر و غیر قابل رشد می‌کند.

هرس کردن

برگ‌ها و ساقه‌های اکثر انواع این گیاه، در فصل پاییز خشک می‌شوند؛ به همین دلیل باید ساقه و برگ‌های خشک آن را گرفته و آن را برای شاخه و برگ‌های تازه در فصل بهار آماده کنیم.

تغذیۀ گیاه

اگر چه این گیاه نیاز به خاک خاصی ندارد، ولی تغذیۀ گیاه با یک کود ساده و کمپوست، باعث شادابی و پر گلی شمعدانی شما در ۴ فصل سال (از تابستان تا شروع فصل سرما) می‌شود. برای رشد هرچه بهتر آن‌ها، بهتر است گل‌های خشک شده را جمع آوری کرده تا جا برای رشد گل‌های تازه فراهم شود.

تکثیر

اکثر شمعدانی‌ها را به شیوه تقسیم کردن در فصل بهار تکثیر می‌کنند. ولی در مورد بعضی از انواع آن مثل گرانیوم والیچیانوم (Geranium Wallichianum) (از انواع Boxton)، ازآنجا که ساقۀ آن بیش از حد کوتاه می‌شود، استفاده از این شیوه با مشکل همراه است. بهترین شیوه برای تکثیر این نوع گیاه، اگرچه باعث تفاوت ظاهری جزئی بین فرزندان و گیاه مادرمی شود، از طریق کاشت تخم آن می‌باشد.

شمعدانی‌هایی را که دارای ساقه‌های رونده (مثلاً Geranium Ann Folkard) می‌باشند، می‌توان از طریق قلمه زدن تکثیر کرد. این قلمه‌ها را باید از طرف تازه بریده شده در خاک قرار داد. ساقه را از بالای گره (جایی که برگ‌ها می‌رویند) طوری ببرید که ۲. ۵ سانتی متر ساقۀ صاف داشته باشد. سپس آن را در کمپوست قلمه قرار دهید. قلمه را باید آب داده، با پوشش پلاستیکی بپوشانید و آن را در یک محفظه شیشه‌ای خنک قرار دهید.

رفع مشکل

گیاه شمعدانی یک گیاه کم دردسر و مقاوم می‌باشد، در نتیجه به ندرت دچار بیماری یا آفت می‌شود. گاهی، اواخر سال گیاه گرانیوم پراتنس (Geranium Pratense) پودر سفید رنگ کپک مانندی می‌گیرد که با کوتاه کردن شاخه‌هایش درمان می‌شود و باعث می‌شود گیاه در مدت کوتاه چند هفته‌ای شاخه‌های جدید بدهد.

پاپیتال

پاپیتال گیاه پوششی و همیشه سبزی است که دارای ساقه های دائمی چوبی و بالا رونده چسبنده میباشد. زیستگاه اولیه آنها اروپا، آسیا و شمال آفریقا بوده است. این گیاه همیشه در بیشه ها، پرچینها و محلهای سایه رشد کرده و برای پوشش دیوارها و فنسها ایده آل میباشد.
انواع مختلف پاپیتال دارای برگهایی بزرگ یا کوچک با بریدگیهایی در حاشیه هستند که پس از بلوغ تغییر شکل داده، فاقد لب، تیره رنگتر و ضخیمتر میگردند ، هم چنین جوانه های گیاه نیز سختتر میشوند. رنگ برگها از سبز تیره تا سبزمایل به خاکستری و یا برگهای ابلق «سبز و زرد» بسته به واریته گیاه تغییر میکند. به طور کلی نسبت به شرایط محیطی دارای قدرت سازگاری بالایی میباشد و در حرارت بالا و پایین و روشنایی کم و زیاد میتواند رشد کند. آن دسته از پاپیتالها که برگهای ابلق دارند، نسبت به سرما و خسارات ناشی از باد متحمل تر میباشند. انواع ضعیف پاپیتال را میتوان در گلخانه و محیط های بسته پرورش داد.
این گیاه پوششی تا هنگامیکه در کنار یک مانع عمودی قرار نگیرد بالا نمیرود. اگر مانع عمودی یک درخت باشد بهتر است از بالاروی پاپیتال جلوگیری نمود و یا اینکه به صورت کنترل شده آن را هدایت کرد زیرا تجمع آن روی تنه درخت سبب خشک شدن درخت میگردد.
رشد این گیاه در ابتدا کند میباشد، در عین حال انواع ابلق آن نسبت به سبز رشد کمتری دارند. اوایل تا اواسط پاییز زمان گلدهی پاپیتال میباشد. گلهای آن به صورت نامشخص به رنگ سبز مایل به زرد و نیمه کروی با بویی مشابه بوی عسل میباشند. این گلها تا هنگامیکه گیاه 10 ـ 5 ساله نشده است، ظاهر نمیشوند. میوه های آن سمی بوده و توسط پرندگان جابجا میشوند.
نیازها
محل مناسب :
محیطی نیمه سایه یا سایه بر روی دیوارهای شمالی و شرقی مناسب است اما دیواره های جنوبی روشن «آفتابگیر» برای این گیاه بسیار گرم است. انواع پاپیتال که دارای برگ سبز هستند قادر به تحمل محیط های سایه شدید میباشند، در حالی که انواع ابلق آن طالب نور بیشتری هستند و در نور آفتاب رنگ زیباتری دارند.
انواع مختلف خاکها را به شرط آن که زهکش خوبی داشته باشند تحمل میکنند اما در خاکهای غنی و آلی سریعتر ریشه دوانی مینمایند. خاک با اسیدیته بین 7 ـ 6 برای آنها مناسب است اما اغلب پاپیتالها در شرایط کمی قلیایی نیز رشد میکنند.
پاپیتال اگر به خوبی استقرار یافته باشد میتواند شرایط کم باران و درجه حرارت بالا را برای مدتی تحمل کند اما اگر آبیاری عمیق صورت گیرد رشد گیاه بهتر و انبوه تر خواهد بود. بهتر است فواصل آبیاری طوری تنظیم شود که خاک رطوبت متعادلی داشته باشد (یعنی در فصل تابستان دور آبیاری را کوتاه و در پاییز و زمستان زیاد نمایید). باید به این نکته توجه داشت که خشکی بیش از حد باعث کندی رشد و آبیاری زیاد سبب زردی برگها و ریزش آنها میگردد.
تکثیر و مراقبت :
در تمامی فصول سال میتوان نسبت به تکثیر پاپیتال از طریق تهیه قلمه سبز اقدام نمود، اما بهترین زمان قلمه گیری از اواخر مرداد تا اواخر مهر میباشد. قلمه های تهیه شده را باید در مخلوط پیت و ماسه در مکان گرم و سایه قرار داد تا ریشه دهند (بین 4 تا 6 هفته) سپس آنها را جابجا نمود. بهترین زمان انتقال آنها به زمین اصلی از پاییز تا بهار است. عملیات هرس آنها را میتوان در بهار و تابستان انجام داد.
پاپیتال به مراقبت خاصی نیاز ندارد اما میتوان رویشهایی را که به سمت بیرون رشد کرده و فرم کلی گیاه را بر هم زدهاند از بیخ قطع نمود، به ویژه در شهرها که بر اثر غبار و دود برگهای آن کثیف میشوند گاهی هرس شاخه های قدیمی باعث حذف برگهای کثیف میشود.
هرس :
این گیاه به هرس خاصی نیاز ندارد اما در گیاه جوان، شاخه ها و ساقه هایی را که ضعیف به نظر میرسند حذف مینمایند تا رویشهای قویتری رشد کنند. پس از تثبیت گیاه نیز هر از چندگاهی آن را سر شاخه زنی نمایید تا رشد آن کنترل شود. اما هیچگاه حذف شاخه ها و ساقه ها را تا محل ساقه های مسن تر از 4 تا 5 سال انجام ندهید زیرا ساقه های با این سن، بسیار کند تجدید حیات مینمایند. در مورد انواع ابلق نیز به محض ظهور شاخه های سبز یک دست آنها را حذف نمایید چرا که این شاخه های سبز مقاوم تر هستند و اگر حذف نگردند، غالب شده و به تدریج شاخه ابلق در روی گیاه دیده نمیشود. در مناطقی که احتمال نشستن گرد و غبار بر روی شاخه و برگ این گیاه وجود دارد نیز هر چند وقت یکبار گیاه را سرشاخه زنی نمایید.
اگر هدف شما از هرس، جوان نمودن یک گیاه پیر و نافرم است تمام شاخه ها و ساقه های گیاه را در راستای تکیه گاه به طور عمودی نگاه دارید و به کمک جاروی دستی آن را تمیز نمایید و شاخه های اضافی را حذف نمایید . در طول مدت یک ماه یا در همین حدود شاخه های برهنه به وسیله برگهای سبز و تازه پوشیده میشوند.
به منظور تندیس سازی بوسیله پاپیتال باید انواعی را که واجد برگهای ریز هستند انتخاب نمود و بر روی اشکال از پیش انتخاب شده هدایت کرد و پس از مدتی گیاه کاشته شده فرم یک درختچه را میگیرد.

حسن یوسف

این گیاه، گیاه زینتی از تیره نعناع است و تولید آن در ایران از دیر باز آغاز شده است. رنگ آمیزی برگ های حسن یوسف با زیبایی و تنوع ویژه ای که داراست، آن را از هر گیاه دیگری متمایز می کند.

این گیاه بسیار پر رشد است و برگ های آن پشت سر هم رشد می کنند و خوشه گل دهنده آن در محل مناسب به سرعت ظاهر می شود که باید جوانه انتهای این شاخه قطع شود؛ زیرا با قطع آن رشد شاخه های فرعی ایجاد می شود و گلدان حسن یوسف پر شاخه و از نظر تعداد برگ ها، متراکم تر می گردد.

از طریق کاشت بذر می توان حسن یوسف را تکثیر کرد، که البته این روش زمان بیشتری می برد و چند هفته لازم است تا بذر این گیاه سبز شود. شما می توانید از راه خواباندن شاخه ( ساقه ) گیاه حس یوسف در خاک نیز این گیاه را تکثیر نمائید.

مرسوم ترین روش ازدیاد گیاه حس یوسف قلمه زدن آن در آب می باشد که بیشتر مردم نیز از این روش استفاده می نمایند .

نکات مهم در مورد نگه داری این گیاه

- در تابستان، این گیاه پشت به نور مستقیم آفتاب حساس است، پس در منزل باید در نقطه ای قرار داده شود که نور به طور مستقیم و شدید به آن نتابد و یا اگر در باغچه و حیاط خانه نگه داری می شود، می توان آن را زیر سایه سایر درختان باغچه قرار داد تا از تابش مستقیم نور آفتاب بر حذر باشد.

- برای این که رنگ برگ های گیاه ثابت باشد و گیاه شاداب به نظر برسد، نباید در محیط سایه دار قرار بگیرد، بلکه باید محیط نگه داری این گیاه روشن باشد تا گیاه سالم بماند (نه آفتاب مستقیم و نه سایه کامل)

نور :این گیاه آفتابدوست است و تابش خورشید باعث تغییر رنگ برگ ها و زیبایی گیاه می شود
گرما :دمای بین ۲۵ الی 35 درجه سانتیگراد مناسب است
آبیاری :با توجه به موقعیت هر 4 تا 6 روز آبدهی شود
رطوبت :رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد را می پسندد
خاک: مخلوطی از خاک باغچه، خاکبرگ و ماسه، خاک مناسب رشد این گیاه است. خاک قلیایی احتیاج دارد
هرس :برای این که فرم گیاه ، بوته‌ای و زیبا شود ،باید سرشاخه ها و گل ها را هنگام ظهور ، پنسمان یا قطع کرد
کود  :کود مورد نیاز حسن یوسف را می‌توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار، از فروردین تا مهرماه، مورد استفاده قرار داد

خرزهره

خرزهره گیاهی است چند ساله که به صورت بوته ای و با درختچه می روید این گیاه که بومی مناطق مدیترانه ای است به عنوان گیاه زینتی در بسیاری از نقاط دنیا کاشته می شود .خر زهره در تمام طول سال سبز بوده و دارای رشد سریعی است .به طوری که هر سال یک بار هرس می شود ترگهای آن سبز تیره و رگبرگهای واضح ،باریک ،به طول  10تا 20 سانتی متر هستند و شبیه برگ بید است  گلها به رنگهای متنوع و در فصول گرم ظاهر می شوند

رنگ گلها سفید ،صورتی و رنگهای حد وسط است  میوه گیاه باریک و قلمی است پوشش غلاف مانند آن حاوی تعداد زیادی دانه با موهای ابریشمی است .این گیاه در بسیاری از مناطق ایران کاشته می شود و در برخی نواحی نیز به صورت خود رو یافت می شود

تمام قسمتهای خرزهره شامل برگ،گل ،ساقه،پوست،ریشه و شیره آن سمی و حاوی گلیکوزیئهای قلبی می باشدبه طوری که خوردن چند عدد از انها می تواند به مرگ افراد منجر شود .چس از خشک شدن و جوشاندن سمیت خر زهره حفظ می شود و گیاهان تمایلی به خوردن آن نشان نمی دهند.

خرزهره به مکان آفتابی و مکان غنی و مرطوب با زهکش خوب نیاز دارد و حداقل دمای قابل تحمل آن 15- درحه سانتی گراد است جهت کاشت در نواحی ساحلی و همچنین نواحی گرمسیری نیز مناسب است.

از طریق کاشت بذر در بهار و تهیه قلمه نیمه رسیده ریشه در تابستان امکان چذیر است .

خَرزَهره درختچه‌ای سمی و همیشه‌سبز از راسته کوشادیان (Gentianales)،تیرهٔ خرزهرگان (Apocynaceae) است که به طور معمول در پارک‌ها برای اهداف زینتی کاشت می‌شود.

این گیاه را در فارسی گیش، شبرنگ، جار، پهی و پی‌خوره نیز می‌نامند.

برگ خرزهره به برگ بید شبیه‌است ولی از برگ بید ستبرتر و بزرگ‌تر است. گل‌های سرخ و سفید دارد و حیوانات اگر برگ آنرا بخورند می‌میرند.

خرزهره دارای ساقه بسیار و برگهای سه تائی و گلهای رنگین که در نقاط گرم و خشک می‌روید و همه آن بواسطه ترکیبات «سیانوژن» سمی است . وحشی این درختچه در جنوب ایران از جمله در حوالی جهرم و جزایر خلیج فارس و میان عباسی و سیرجان دیده شده‌است.

در نقاط گرمسیری خر زهره در باغ ها کشت میشود و در مقاط سردسیری به صورتگیاهی گلدانی کشت می شودو باید در محیطی باشد که دمای نسبتا مناسب یعنی بالاتر از12 درجه را داشته باشداین گیاهع دائما سبز است و در فصل پاییز خزان نمی کند

تکثیر:

تکثیر این گیاه ازطریق قلمه گیری بسیار آسان است و بهترین فصل قلمه گیری آن بهار می باشد قلمه ها را باید دربستری مرطوب و گرم کاشت تا ریشه دهند ،سپس قلمه های ریشه دار به گلدان منتقل می یابند

خاک مناسب گیاه:

خاک این گیاه باید د ارای موادت  آلی زیادی باشد و مقدار رس آن نیز بالا باشد تا ریشه ها به خوبی در خاک مستقر شوند گیاه خرزهره در سال دوم کاشت به گل می نشیند

برگها در خرزهره زوائد جانبی ساقه یا شاخه بوده که عمدتاً عمل فتوسنتز را به طور تخصصی انجام داده و مملو از سلولهای پارانشیمی محتوی کلرپلاست ( کلرانشیم ) میباشند . در تبادلات گازی با محیط و نیز در برخی از گونه‌ها در تعریق نقش دارند . یک برگ از لحاظ مورفولو‍ژی از سه قسمت تشکیل شده است . قاعده برگ (نیام) برگ را به ساقه متصل میکنند . دمبرگ و سپس پهنک که عمده عمل فتوسنتز در آن شکل میگیرد

دیفن باخیا

این گیاهان دائمی همیشه سبز، بومی آمریکای جنوبی بوده و بخاطر برگهای زیبایش کاشته می شود. و برای گلخانه‌ها و آپارتمان های شوفاژ دار و یا در مکانهائیکه درجه حرارت زمستان به اندازه کافی باشد مناسب است. گونه های مختلف این گیاهان تقریبا دارای نیازهای مشابهی از نظر آب و هوا و رطوبت می باشند. برگها تقریبا بیضی کشیده با نوک تیز و در روی ساقه بطور مارپیچ بوجود می آیند. رنگ برگها معمولا سبز تیره و دارای نقاط یا لکه های سفید کرم رنگی در دو طرف رگبرگ اصلی می باشند. تقریبا حاشیه برگها سبز است. فاصله برگها نسبتا کم است. اندازه برگها بر حسب گون متغیر بوده و در بعضی از گونه ها به اندازه های نسبتا بزرگی (50 سانتیمتر) می رسد. با وجود اینکه گیاه همیشه سبز است، عمر برگها کوتاه بوده و به تدریج می ریزند. این گیاه در گلدان بندرت گل می کند. اگر گیاه امکان رشد داشته باشد بلندی آن به دو متر و نیم نیز می رسد. ساقه، محکم و تو پُر می باشد. شیره گیاهان این جنس سمی است و باید از تماس آن با چشم و دهان اجتناب کرد. بلعیدن شیره تلخ این گیاه باعث ورم بافت های ظریف گلو شده بحدی که قوه گویائی را فلج می کند.

نگهداری

این گیاه به حرارت و رطوبت نیاز دارد. در زمستان نباید کمتر از 16 درجه سانتی گراد باشد ولی تا 13 درجه سانتیگراد را نیز تحمل می کند. در حرارت 7 درجه سانتیگراد گیاه برای مدت کوتاهی زنده می ماند ولی برگهای پائینی خود را بسرعت از دست می دهد. در حرارت مناسب گیاه برای تمام سال بدون توقف به رشد خود ادامه می دهد. در زمستان به نور بیشتری نیاز دارد ولی در سایر فصول و بخصوص در تابستان مکانهای سایه روشن برای آن مناسب میباشند و نور مستقیم خورشید روی برگهای لطیف آن ایجاد سوختگی می کند.در اتاق و یا آپارتمان ها باید آنرا در مکانهای روشن قرار داد.

خاک

بهترین خاک برای این گیاه ترکیبی از خاک باغچه، پیت (تورب) و مقدار کمی ماسه است و گلدان باید کاملا قابل نفوذ به آب باشد.فصل تعویض گلدان در ابتدای بهار و قبل از شروع رشد آن است. در فصل رشد باید به گیاه کود مایع کامل داده شود.این گیاه به خشکی و کمبود رطوبت هوا بسیار حساس است. کناره برگها در نتیجه کمبود رطوبت، قهوه ای رنگ می شوند و به تدریج می ریزند.

آبیاری

با آب سبک بدون املاح در تابستان هفته ای سه بار و در زمستان هفته ای یکبار  آبیاری شود. هر ماه یکبار با کود های مایع تغذیه شود.

تکثیر

این گیاه بوسیله قلمه علفی ساقه و یا قلمه چوبی، یا خواباندن هوائی زیاد می شود. ساقه دیفن باخیا همانطور که گفته شد، بند بند و یا حلقه دار می باشد. اگر برگهای پائین ساقه از بین رفته اند، می توان ضمن اینکه از چنین گیاهی قلمه گرفت آنرا نیز اصلاح و به فرم طبیعی بازگردانید.

تکثیر به روش قلمه زدن

اگر طول گیاه زیاد باشد 15 سانتیمتر از پایه مادری را نگاهداشته و بقیه آنرا به قلمه های کوچکی تقسیم کرده، به طوریکه که هرکدام از قلمه ها حداقل دارای یک جوانه باشد. این قلمه ها را بطور جداگانه و یا تعدادی از آنها را بطور افقی در روی گلدانی که دارای پیت (تورب) میباشد قرار داده و برای نگاهداری رطوبت گلدان را در کیسه نایلونی بگذارید. پس از چندی قلمه ها ریشه دار خواهند شد و پس از ظاهر شدن برگها، آنها را از کیسه نایلون خارج کنید. باقیمانده پایه مادری نیز بتدریج جوانه زده و گلدان دیگری را بوجود می آورد .

آفتها و مشکلات گیاه

اگر برگها ریز وساقه دارز گشته است  علت آن است که نور ناکافی است وگیاه برای گرفتن نور بیشتر خود را به طرف بالا میکشد.گیاه را به محل روشن تر با نور غیر مستقیم منتقل نمائید.

اگر برگها زرد و زیر آنها تار عنکبوت تشکیل شده است عامل آن کنه قرمز است هر دو هفته یکبار با سم کنه کش گیاه را سم پاشی کنید.

برگها خشک شده وسقوط میکنند.علت آن هوای بسیار گرم است .

اگر برگها وساقه  می پوسد عامل آن نوعی قارچ است که در اثر سرما تولید میشود . سعی کنید گیاه را کمتر غبار پاشی کنید وآن را به محل گرم تر منتقل نمائید.

اگر برگها رنگ پریده وبه سفیدی گرایش پیدار نموده اند : یا نور زیاد است یا احتیاج به تغذیه دارد
اگر برگهای پائینی زرد ولکه های قهوهای در حاشیه آنها مشاهده میگردد: آبیاری بیش از اندازه است .
اگر برگها رنگ پریده وسقوط میکنند: هوا خیلی سرد است گیاه به محل گرمتری منتقل نمائید

سانسوریا


گیاهی بومی مناطق گرمسیری آفریقای جنوبی است و بصورت بوته ای رشد می کند. دارای انواع سبز یا ابلق با نوار زرد یا کرمی در لبه برگهاست و همگی دارای ریزوم هستند .
این گیاه به سایه و خشکی مقاوم است .
● انواع سانسوریا:
۱) Sanseveria cylinderica : این گونه دارای برگهای استوانه ای و کشیده می باشد.
۲) Sanseveria stuckyi : دارای ساقه ای کوتاه و خزنده می باشد برگهای آن استوانه ای و ارتفاع برگ ۹ سانتیمتر است.
۳) Sanseveria trifaciata : این گونه از سایر گونه ها محبوبیت بیشتری دارد. دارای برگهای سرنیزه ای و گوشتی می باشد. ارتفاع برگها ۱۴۰ سانتیمتر است و رنگ برگ سبز تیره و دارای رگه های عرضی سفید مایل به خاکستری می باشد.
۴) Sanseveria lauranti : بیشترین سانسوریا در ایران می باشد. گونه ای است با برگهای سبز دارای نوارهای روشن و شمشیری شکل با حاشیه طلائی
۵) Sanseveria hahni : این گونه پا کوتاه بوده و دارای برگهای چرمی و خاکستری رنگ می باشد.
● خواص بتانیکی: گیاهی است دارای ریزوم از خانواده لاله liliaceae
▪ برگها:
گیاهی برگ زینتی است و تنوع زیادی در اندازه برگ و رنگ برگ در این گیاه وجود دارد. برگها در سانسوریا ضخیم،مستقیم، سخت و شمشیر مانند می باشد. نوع ابلق آن محبوبیت بیشتری دارد.
▪ گل:
گل آن جذاب نبوده ولی بصورت معطر می باشد.
▪ ساقه
: ساقه در این گیاه وجود ندارد و برگها مستقیم از سطح خاک خارج می شود. ولی دارای ساقه زیرزمینی بنام ریزوم می باشد که برگها مستقیما از روی این ساقه های زیرزمینی خارج می شود و برای تکثیر از آنها استفاده می شود.
▪ ریشه:
بصورت زرد رنگ می باشد که از روی ریزوم منشعب می گردد.
● شرایط نگهداری سانسوریا: این گیاه را می توان در شرایط مختلف نور آب و خاک پرورش داد.
این گیاه نسبت به شرایط نامساعد محیطی مقاوم بوده و در نقاط مختلف منزل می توان آنرا نگهداری کرد.در مناطقی که دارای سرمای زمستانه نمی باشد می توان این گیاه را در باغهای صخره ای کشت نمود.
▪ دما:
گیاهی است که در هوای گرم و در درجه حرارت ۲۵ ۱۸ درجه سانتیگراد بهترین رشد را دارد ولی به دمای زیر صفر حساس می باشد.
▪ نور:
این گیاه عموما در محلهای روشن رشد خوبی دارد ولی در محلهای کم نور منازل نیز می توان این گیاه را نگهداری کرد.
▪ آبیاری:
این گیاه نسبت به بیماریهای قارچی حساس می باشد لذا بهتر است در آبیاری این گیاه دقت کنیم. در فصل زمستان چنانچه این گیاه در جای خنک نگهداری شود از دادن آب زیاد به آن خودداری کنید زیرا آب زیاد سبب پوسیدگی ریشه می شود ولی در فصل تابستان به آب بیشتری نیاز دارد.
▪ خاک:
این گیاه را می توان در اکثر خاکها پرورش داد. ولی بهترین رشد را در خاکهای شنی لومی دارد که ترکیب خاکی آن ۲ قسمت خاکبرگ پوسیده و یک قسمت خاک لومی می باشد.
● روش تکثیر:

۱) قلمه برگ:
برگها را به قسمتهایی به طول ۱۰ سانتیمتر بریده ودر دمای ۲۰ ۱۸ درجه بصورت عمودی در محیط کشت (ماسه) قرار می دهیم که ریشه و جوانه نابجا از محل بریده شده برگ ظاهر می گردد. بهتر است روی قلمه ها را با صفحه شیشه ای یا پلاستیک بپوشانیم که باعث زودتر ریشه دار شدن آنها می شود. این روش تکثیر بسیار راحت است ولی چنانچه از گونه هایی استفاده گردد که دارای حاشیه طلایی هستند گیاهان جدید ایجاد شده دارای حاشیه طلایی نیستند.
۲) تقسیم بوته و جدا کردن ریزوم :
تقسیم بوته در این گیاه در فصل بهار صورت می گیرد.زمانیکه ارتفاع برگها بلند شد و گلدان به صورت پر در آمد و ریزوم تمام گلدان را اشغال کرد گیاه پایه مادری را از گلدان خارج نموده و سپس با استفاده از چاقو یا قیچی باغبانی قسمت زیرزمینی گیاه را به چند قسمت تقسیم می کنیم. سپس هر دو یا سه گیاهچه را در یک گلدان جداگانه و با ترکیب خاکی مناسب کشت می کنیم. مزیت این روش در این است که در ارقام ابلق که دارای حاشیه طلایی می باشد گیاهان جدید نیز که ایجاد می گردند دارای حاشیه طلایی خواهند بود.
● آفات و امراض:
۱) در صورتیکه برگها بصورت رنگ پریده در آمده باشند و نقوش خود را از دست داده باشند علت آن کافی نبودن نور است و یا اینکه گیاه به تغذیه مصنوعی نیاز دارد که برای علاج گلدان را به محل روشن تر منتقل می کنند و از تغذیه مصنوعی استفاده می شود که ۲ گرم ازت و ۲ گرم فسفات و ۲ گرم پتاس را در ۱۰۰۰ سی سی آب حل کرده و ۳ هفته یکبار هر بار ۱۰۰ سی سی می دهیم.

۲) وجود زخمهای قهوه ای روی برگها: علت آبیاری بیش از اندازه بوده و برای علاج اجازه می دهیم سطح خاک خشک شود و سپس آبیاری را انجام می دهیم همچنین زهکش ته گلدان باید بررسی شود.

۳) در صورتیکه برگها قهوه ای و خشک شود علت آن هوای گرم است یا اینکه گیاه تشنه است که گلدان را آبیاری کرده و ه محل خنک تر منتقل می کنیم.

۴) در صورتیکه برگها بد شکل شده باشند و حاشیه آنها به صورت جویده شده در آید علت آن حشره آفت است و برای علاج هر دو هفته یکبار با سم حشره کش سم پاشی می کنیم.

۵) در صورتیکه برگهای تازه ایجاد شده به حالت نرم و آبکی در آید و حالت افتادگی در آنها ایجاد گردد علت آن تغذیه بیش از اندازه است و علاج آن با توقف تغذیه انجام می شود و در پاییز و زمستان تغذیه صورت نگیرد.

۶) وجود زخمهای پینه ای شکل و سفید رنگ روی برگ علت آن وجود حشره آفت است و علاج آن اینکه محل زخم را با پنبه آغشته به محلول سم پاک کرده و همچنین گیاه را با سم حشره کش سیستمیک یا نفوذی هر دو هفته یکبار سم پاشی می کنیم.

۷) در صورتیکه حاشیه برگ دارای لکه های قهوه ای و خشک شده باشند علت تماس برگ با محل گرم است و باید محل گیاه را تغییر داد.

۸) در صورت دیده شدن نقاط قهوه ای رنگ بر روی گیاه بصورت زنگ مانند علت استفاده بیش از اندازه از مواد براق کننده است و برای علاج با پارچه مرطوب سطح برگها را پاک می کنیم تا زمانی که علائم رفع شود.

۹) در صورتیکه برگها سیاه رنگ شده باشند حالت آبکی در آمده باشند علت یخ زدگی در برگهاست و علاج آن در فصل سرد و در شبهای سرد گیاه را در نزدیک پنجره نگه نداریم.

۱۰)در صورتیکه برگها از قسمت قاعده پوسیده شوند علت آبیاری زیاد است و خاک حالت باتلاقی پیدا می کند و برای علاج آبیاری را متوقف نموده و آبیاری بعدی را زمانی انجام می دهیم که سطح خاک خشک شده باشد و آبیاری با میزان کمتری انجام گیرد همچنین زه کش ته گلدان را بررسی نموده و در صورت گرفتگی اقدام به باز نمودن زه کش کنیم.

موچسپ

موچسب
مو را به سه گروه مختلف تقسیم نموده اند .
1- گونه تترا استیگما : از انواع مهم آن وین نی ریرانم یا مو شاه بلوط که برگ های آن از پنج برگچه تشکیل شده است .
2- کوئه سیسوس : دارای واریته های انترالتیکا دارای لبه دندانه های و نوک تیز و بنام ( کانگور) مشهور است .
3- گونه رهوئی سیسوس: دارای واریته های مختلف کاپنزیس و هومیوئیدس می باشد .
بیشترین استفاده از انواع مو چسب برای پوشاندن سردرها و پرچین های بین دو محوطه و دیوار ساختمان ها است . این گیاه احتیاج به نور فراوان ( بدون تابش مستقیم نور خورشید دارد )
ولی بعضی از آنها هر گونه شرایطی را تحمل می کنند . تمام انواع موهای چسب بایستی در زمین پوک و شنی با خاک مرغوب رشد کنند .
نگهداری
· درجه حرارت- در زمستان به خوبی تا هفت درجه را تحمل مینماید ، ولی نوع سیسوس دیس کالر فقط تا 15 درجه را تحمل می نماید .
· نور – احتیاج به نور فراوان دارد . ولی تابش مستقیم آفتاب به خصوص در تابستان و ساعات 10 صبح تا سه بعد از ظهر موجب خشک شدن برگ ها می گردد .
· آبیاری – در بهار و تابستان به طور منظم آبیاری می شود و در زمستان هفته ای یک مرتبه .
· تکثیر – در فصل بهار قلمه های ریشه دار که درخاک اطراف گسترش یافته از پایه مادری جدا نموده در گلدان می کارند و قلمه آن نیز با استفاده از بیوروت از ماسه شسته ریشه میدهد .
اشکالات پرورشی :
- بروز لکه های براق روی برگ که بعدا موجب افتادن آن خواهد شد . علت آن تابش مستقیم نور آفتاب است و بایستی گیاه را تغییر محل داد.
- نوک برگ قهوه ای شده و پژمرده می گردد . علت آن خشکی بیش از حد هواست ، و چناچنه برگ هابی حس شده و لکه های قهوه ای روی آن ایجاد گردیده علت آن آبیاری بیش از حد است .
- لکه هایی در سطح برگ ایجاد گردیده و برگ ها پیچیدگی پیدا می کند . علت آن کم آبی است و سطح خاک نبایستی زیاد خشک شود .
بروز قارچ در سطح برگ ها . علت آن لجن شدن خاک اطراف گیاه است که موجب حمله قارچ شده است ، بایستی آبیاری را کم نموده ترکیبات ضد قارچ را بکار برد و برگ های آلوده را سوزاند.

 

 

 

 

 



تاريخ : چهارشنبه ٥ مهر ۱۳٩۱ | ۸:٤۸ ‎ب.ظ | نويسنده : محمــــــدصــدیق یوسفــی | نظرات ()
  • قالب وبلاگ | دنياي اس ام اس